Pomoc dla osób posiadających kredyty we frankach szwajcarskich.

WYROK TSUE WS. FRANKOWICZÓW

W czwartek (3 października) zapadł wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (C‑260/18) ws. kredytu frankowego państwa Kamila i Justyny Dziubak. Wyrok jest bardzo korzystny dla osób posiadających kredyty we frankach szwajcarskich i wkłada do rąk frankowiczów ważne argumenty do skutecznej walki z bankiem.

MOŻLIWOŚCI

Po wyroku TSUE kredytobiorcy mogą się domagać dwóch rzeczy:

Po pierwsze ustalenia, że zaciągnięty przez nich kredyt to kredyt złotowy z oprocentowaniem LIBOR czyli tzw. „odfrankowania” kredytu.

W tym przypadku kredytobiorca otrzymałby umowę kredytu złotowego, ale z bardzo niskim oprocentowaniem, bo charakterystycznym dla franków szwajcarskich. Pod koniec września 2019 r. frankowy LIBOR 3M wynosił -0,76 proc., a dla przykładu złotowy WIBOR 3M już 1,72 proc. !

Po drugie unieważnienia całej umowy, jeśli jest to dla nich korzystniejsze.

W przypadku unieważnienia całej umowy konsekwencje procesowe takich orzeczeń mogłyby być przynajmniej dwie.

Wariant pierwszy to  zwrot przez bank nadwyżki rzeczywiście wpłaconej przez pożyczkobiorcę w stosunku do realnej wartości umowy. Tytułem przykładu, jeśli pożyczkobiorca wziął kredyt na 500 tys. zł, a wpłacił już 550 tys zł, wówczas bank zobowiązany byłby do zwrotu 50 tys. zł. Drugi wariant jest taki, że skoro to pożyczkobiorca uzyska wyrok sądu stwierdzający, że umowa jest nieważna, wówczas zmusza to bank do zwrotu wszystkiego tego co w czasie trwania umowy od pożyczkobiorcy otrzymał, czyli wszystkie raty kredytu. Natomiast, bank zwrotu pieniędzy, które otrzymał od klienta musiałby żądać w osobnym powództwie na zasadzie bezpodstawnego wzbogacenia.

PODSUMOWANIE

Badania statystyczne mówią, że w Polsce na walkę w sądzie decyduje się jedynie ok 8% wszystkich frankowiczów. Po wydaniu komentowanego orzeczenia z pewnością ilość spraw w sądzie wzrośnie, a wraz z nimi wydłuży się czas rozpoznawania spraw. Doświadczenie podpowiada, że banki z własnej woli należnych pieniędzy swoim klientom nie oddadzą, więc trzeba liczyć się ze złożeniem odpowiedniego pozwu w sądzie.

Adwokat dr n. pr. Szymon Solarski zaprasza do kontaktu wszystkie osoby zainteresowane pomocą w rozwiązaniu swoich problemów z kredytem we frankach szwajcarskich oraz na analizę dostępnych metod prawnych.

Adwokat dr n. pr. Szymon Solarski 601 – 408 – 511

Darowizna część 2 – kiedy można odwołać darowiznę, co to jest rażąca niewdzięczność ?

Druga część cyklu artykułów na temat umowy darowizny.

Darowizna jest silnie obecna w praktyce społecznej. Stanowi narzędzie, z którego najcześciej korzysta się w celu bezpłatnego wzbogacenia innej osoby. Z tych przyczyn jest to umowa o szczególnie doniosłym znaczeniu prawnym. Każdy powinien posiadać chociaż podstawowe informacje o tej czynności prawnej. Jest to najczęstszy sposób z którego korzystają np. rodzice chcący wyposażyć swoje dorastające dzieci w niezbędne środki do rozpoczęcia dorosłego życia. Niniejszy wpis, stanowiący pierwszy z cyklu artykułów na temat darowizny przybliży podstawowe informacje o tym czym jest darowizna.

Kiedy można odwołać darowiznę ?

Polski ustawodawca w art. 896 k.c. oraz 898 k.c. dopuszcza możliwość odwołania darowizny w dwóch przypadkach tj. w razie popadnięcia darczyńcy w niedostatek przed wykonaniem darowizny oraz w razie rażącej niewdzięczności okazanej przez obdarowanego. Nadto, powołane przepisy wprowadzają zróżnicowanie przesłanek odwołania darowizny względem darowizn wykonanych oraz niewykonanych. Odwołanie wykonanej darowizny możliwe jest wyłącznie w przypadku okazania rażącej niewdzięczności darczyńcy, natomiast odwołanie niewykonanej darowizny możliwe jest zarówno w przypadku popadnięcia darczyńcy w niedostatek, jak również w przypadku okazania rażącej niewdzięczności

Rażąca niewdzięczność

Odwołanie wykonanej darowizny możliwe jest na skutek okazania darczyńcy rażącej niewdzięczności obdarowanemu. Na gruncie Kodeksu cywilnego rażącą niewdzięczność, zatem kwalifikowaną postać, ma dopiero takie postępowanie darczyńcy, które oceniane przez pryzmat istniejących reguł moralnych oraz prawnych świadczy o tym, że darczyńca odczuwa je jako wysoce ujemne. Ustawa wszak nie precyzuje pojęcia rażącej niewdzięczności, jednakże z treści przepisu art. 899 § 2 k.c. można wyinterpretować wskazówkę, iż z całą pewnością za rażącą niewdzięczność należy uznać sytuację, gdy obdarowany pozbawia darczyńcę życia lub powoduje rozstrój zdrowia będący przyczyną jego śmierci. Zachowanie kwalifikujące się jako rażąca niewdzięczność może polegać zarówno na działaniu jak i zaniechaniu oraz nie wymaga dla swej istoty sprzeczności z prawem zarówno karnym czy cywilnym. Skutki rażącej niewdzięczności mogą objawiać się zarówno w sferze moralnej darczyńcy jak i polegać na wyrządzeniu mu szkody majątkowej. Z uwagi na fakt, że polski ustawodawca nie zawarł legalnej definicji pojęcia rażącej niewdzięczności, konieczne jest odwołanie się do kazuistyki orzecznictwa, aby wskazać przykłady zachowań obdarowanego, które postrzegane są jako rażąca niewdzięczność. Przede wszystkim wchodzi tutaj w grę popełnienie przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu, czci, majątkowi darczyńcy oraz naruszenie przez obdarowanego spoczywających na nim obowiązków wynikających ze stosunków osobistych, w tym również rodzinnych oraz obowiązku wdzięczności. Przechodząc do ściślejszej kazuistyki wskazać można, iż uznawane za rażąco niewdzięczne były takie zachowania jak: odmówienie pomocy w okresie ciężkiej choroby, naruszenie osobistej godności, bezpodstawne doprowadzenie do ubezwłasnowolnienia. Ponadto, odmówienie pomocy w chorobie, odmowa pomocy osobom starszym, rozpowszechnianie uwłaczających informacji o darczyńcy, pobicia czy ciężkie znieważenia, znęcanie się obdarowanego nad psychicznie chorym i kalekim dzieckiem darczyńcy, brak odpowiedniej reakcji obdarowanej córki na przestępne zachowanie się jej męża wobec jej matki oraz bierna i tolerancyjna postawa w stosunku do jego czynów, fakt pozostawienia darczyńcy bez koniecznej pomocy, pomimo istnienia zobowiązania do alimentacji w pierwszej kolejności, przypisywania darczyńcy wobec osób trzecich postępowania godzącego w dobre imię (tzw. obmawianie), podstępne nadużycie zaufania. Odnośnie tzw. pośredniego okazania darczyńcy rażącej niewdzięczności, Sąd Najwyższy uznał, iż wpisanie się przez obdarowanych w czasie okupacji niemieckiej na listę narodowości niemieckiej ze względu na korzyści, jakie im to wówczas mogło przynieść, stanowi rażącą niewdzięczność wobec darczyńców, którzy wykazywali się patriotyczną postawą. Dla pełnego zrozumienia pojęcia rażącej niewdzięczności warto również prześledzić kształtowanie się orzecznictwa w tej materii od strony negatywnej, zatem od strony zachowań, które nie zostały uznane za przejawy rażącej niewdzięczności. Zgodnie z orzecznictwem za rażącą niewdzięczność nie zostały uznane takie zachowania jak: zawiedzione oczekiwania darczyńcy co do należytego zajmowania się przez obdarowanego przedmiotem darowizny, niewierność małżeńska obdarowanego małżonka, będąca zawinioną przyczyną rozwodu nie stanowi rażącej niewdzięczności wobec darczyńców – teściów. Nie będą również rażącą niewdzięczności takie czyny jak: nieudzielenie darczyńcy pomocy w pracach rolnych i w opiece nad upośledzonym dzieckiem, incydentalne sprzeczki, sprowokowane przez darczyńcę, nieuzgodnione z darczyńcą akty wykonywania uprawnień właścicielskich wobec przedmiotu darowizny, zewnętrzne objawy zachowania się obdarowanego nieuwzględniające motywów i intencji darczyńcy. Warto pamiętać, iż po wykonaniu darowizny, nie może ona zostać odwołana tylko na skutek tego, iż darczyńca popadł w kłopoty finansowe i pozostaje w niedostatku.   Zmiana sytuacji majątkowej darczyńcy po wykonaniu umowy darowizny nie stanowi przewidzianej w Kodeksie cywilnym przyczyny uzasadniającej odwołanie darowizny. Wynika to z faktu, że darczyńca dobrowolnie podejmując decyzję o uszczupleniu swojego majątku w drodze darowizny winien liczyć się z faktem, iż pogorszy jego stan majątkowy. Jednakże Kodeks cywilny zabezpiecza interesy darczyńcy, w ten sposób,
iż zgodnie z regułą art. 897 k.c. w przypadku, gdy darczyńca po wykonaniu darowizny popadnie w niedostatek na obdarowanym ciąży obowiązek, w granicach istniejącego wzbogacenia, do dostarczania darczyńcy środków, których brak mu do utrzymania odpowiadającego jego usprawiedliwionym potrzebom albo do wypełnienia obciążających go obowiązków alimentacyjnych – jest to tzw. obowiązek quasi alimentacyjny obdarowanego.

Niedostatek darczyńcy.

W sytuacji, gdy umowa darowizny zostanie zawarta, ale jeszcze niewykonana, np. nie zostanie przekazany darowany samochód lub wykonany przelew darowanej sumy pieniędzy, darowizna może być dodatkowo odwołania na skutek popadnięcia w tym czasie w niedostatek przez darczyńcę. Zgodnie z art. 896 k.c. darczyńca może odwołać darowiznę jeszcze nie wykonaną, jeżeli po zawarciu umowy jego stan majątkowy uległ takiej zmianie, że wykonanie darowizny nie może nastąpić bez uszczerbku dla jego własnego utrzymania odpowiednio do jego usprawiedliwionych potrzeb albo bez uszczerbku dla ciążących na nim ustawowych obowiązków alimentacyjnych. Zwrócić jednak należy uwagę, iż zgodnie
z treścią art. 896 k.c. zmiana stanu majątkowego darczyńcy musi nastąpić po zawarciu umowy. W konsekwencji za przyczynę uzasadniającą odwołanie darowizny na gruncie art. 896 k.c. nie może być uznane pogorszenie się sytuacji majątkowej darczyńcy, które wynikiem jest faktu zawarcia samej umowy darowizny.

Kolejne zagadnienia związane z darowizna zostaną omówione w kolejnych częściach cyklu zamieszczanego na blogu.

Adwokat dr n. pr. Szymon Solarski

601-408-511

Ustawa o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary – nowe prawo kolejnym po RODO zagrożeniem dla przedsiębiorców ?

W sejmie procedowana jest nowelizacja ustawy z dnia 28 października 2002r., o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary ( Dz.U. 2002 nr 197 poz. 1661).

Przepisy tej ustawy przewidują odpowiedzialność przedsiębiorstwa za czyn zabroniony, z którego chociażby pośrednio osiągnął korzyść majątkową, popełniony przez podwykonawcę lub innego przedsiębiorcę (kontrahenta), a także pracownika lub osobę upoważnioną do działania w interesie przedsiębiorcy, jeżeli czyn zabroniony pozostawał w związku z wykonaniem umowy zawartej z podmiotem zbiorowym. Widać już gołym okiem, iż zakres stosowania tej ustawy jest bardzo szeroki, granica jego stosowania jest płynna i zależy od mocno ocennych kryteriów, więc często przedsiębiorca może nawet nie zdawać sobie sprawy z tego, iż np. jego pracownik lub podwykonawca popełnia przestępstwo, a mimo to zostanie do odpowiedzialności pociągnięty.  W ustawie przewidziano jedynie sześć miesięcy na wdrożenie nowych wymogów przez przedsiębiorcę. To oznacza, że najprawdopodobniej w tym roku wszystkie przedsiębiorstwa zaliczane do grupy małych, średnich oraz dużych przedsiębiorstw będą zobligowane do stosowania u siebie systemu Compliance, co będzie konieczne dla uniknięcia surowej odpowiedzialności przewidzianej we wzmiankowanym akcie prawnym.

Założenia nowelizacji.

Projektowane przepisy zakładają odpowiedzialność przedsiębiorcy za czyn zabroniony, popełniony w związku z prowadzoną przez niego działalnością, polegający na umyślnym działaniu lub zaniechaniu, a także taki czyn zabroniony, do którego doszło przez niezachowanie wymaganej w danych okolicznościach ostrożności. Firmy odpowiedzą również m.in. za niewdrożenie rozwiązań mających na celu przeciwdziałanie istotnym zagrożeniom prowadzącym do popełnienia czynu zabronionego, w tym za brak procedur określających zasady działania przy stwierdzeniu nieprawidłowości oraz za niewyznaczenie osoby w organizacji, która czuwałaby nad przestrzeganiem prawa.

Ciężar dowodu.

Prokurator (sąd) będzie zobowiązany do dowiedzenia faktu popełnienia przestępstwa oraz do wykazania związku tego przestępstwa z działalnością podmiotu. Jednak od tego momentu istnieje tzw. domniemanie niedochowania należytej staranności przez przedsiębiorcę i to on dla uniknięcia odpowiedzialności, będzie zobowiązany do wykazania, iż dochował należytej staranności, postępując zgodnie z regułami ostrożności.

Kara ?

Na mocy nowej ustawy, wobec przedsiębiorstwa mogą zostać zastosowane następujące kary:

  • kara pieniężna w wysokości od 30 000 zł do 30 000 000 zł (brak ograniczenia maksymalnej wysokości 3% przychodów) – a w pewnych szczególnych przypadkach nawet do 60 mln zł;
  • rozwiązanie albo likwidacja podmiotu zbiorowego;

Dodatkowo, sąd może orzec również jeden lub więcej środków karnych, w tym m.in.:

  • przepadek mienia lub korzyści majątkowych albo ich równowartości;
  • zakaz promocji lub reklamy prowadzonej działalności, wytwarzanych lub sprzedawanych wyrobów, świadczonych usług lub udzielanych świadczeń;
  • zakaz ubiegania się o zamówienia publiczne;
  • zakaz prowadzenia działalności gospodarczej określonego rodzaju;
  • zakaz korzystania z dotacji, subwencji lub innych form wsparcia finansowego ze środków publicznych;
  • stałe albo czasowe zamknięcie oddziału podmiotu zbiorowego.

Projekt ustawy przewiduje także możliwość ustanowienia zabezpieczenia majątkowego na mieniu podmiotu zbiorowego oraz zastosowanie wobec podmiotu zbiorowego zarządu przymusowego.

Jak się zabezpieczyć ?

Skuteczne zabezpieczenie przedsiębiorstwa przed odpowiedzialnością wynikającą z projektowanych zmian winno przede wszystkim koncentrować się na działaniach prewencyjnych.

Obowiązkiem przedsiębiorstwa, po myśli projektowanego art. 6 ust. 4 ustawy, jest:

  • określenie zasad postępowania w przypadku zagrożenia popełnienia czynu zabronionego lub skutków niezachowania reguł ostrożności, np. procedur zgłaszania przez pracowników nadużyć, procedur wyjaśniania nadużyć, kodeksów antykorupcyjnych (wymóg dotyczący wszystkich przedsiębiorców zatrudniających 10 i więcej pracowników)
  • określenie zakresu odpowiedzialności poszczególnych organów podmiotu zbiorowego, innych jego komórek organizacyjnych, jego pracowników lub osób uprawnionych do działania w jego imieniu (wymóg dotyczący wszystkich przedsiębiorców zatrudniających 10 i więcej pracowników);
  • określenie osoby lub komórki organizacyjnej nadzorującej przestrzeganie przepisów i zasad regulujących działalność podmiotu zbiorowego, np. poprzez wyznaczenie tzw. compliance oficera lub wyodrębnienie specjalnego działu (wymóg dotyczący jedynie średniego i dużego przedsiębiorcy)

Powyższe obowiązki w istocie sprowadzają się do konieczności wdrożenia w przedsiębiorstwie efektywnego systemu Compliance, którego celem jest zapewnienie zgodnego z prawem funkcjonowania przedsiębiorstwa.

Adwokat dr Szymon Solarski oferuje przedsiębiorcom usługę w postaci kompleksowego wdrożenia w przedsiębiorstwie systemu criminal compliance, którego celem jest dostosowanie organizacji przedsiębiorstwa do wymogów ustawy o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych oraz innymi przepisami prawa karnego. Nadto, w ramach swoich usług proponuje również drożenie systemu law compliance obejmującego dostosowanie działaności do wymogów ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną, ustawy o prawach konsumenta, rozporządzenia RODO / GDPR, ochrony danych osobowych oraz innych aktów prawa cywilnego.

Adwokat Szymon Solarski 601-408-511

Strajk nauczycieli a opieka nad dzieckiem, co zrobić ?

Rozmowy nauczycieli z rządem nie przynoszą efektu i istnieje groźba, że od poniedziałku zostaną zamknięte szkoły, przedszkola lub żłobki. Jakie uprawnienia przysługują pracownikom w celu zagwarantowania opieki nad dzieckiem w czasie strajku nauczycieli od poniedziałku ?

Pracownicy, ale także zleceniobiorcy opłacający składkę na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, których dzieci nie przekroczyły ósmego roku życia, mogą liczyć na zasiłek opiekuńczy w czasie strajku. Zasiłek opiekuńczy przysługuje nie tylko wtedy, gdy opieki wymaga chore dziecko, ale także w przypadku nieprzewidzianego zamknięcia żłobka, przedszkola lub szkoły. W takiej sytuacji pracownik powinien złożyć wniosek o zasiłek opiekuńczy, do którego dołącza się oświadczenie o nieprzewidzianym zamknięciu placówki. Zasiłek opiekuńczy przysługuje rodzicom dzieci, które mają mniej niż 8 lat (chodzi o pełne ukończone lata) oraz w sytuacji, gdy nie ma innego członka rodziny, który może sprawować opiekę nad dzieckiem. Za członków rodziny uważa się małżonka, rodziców, rodzica dziecka, ojczyma, macochę, teściów, dziadków, wnuki, rodzeństwo oraz dzieci w wieku powyżej 14 lat, pod warunkiem, że w okresie sprawowania opieki pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z ubezpieczonym. Nadto, świadczenie należy się, gdy zamknięcia szkoły nie można było przewidzieć na siedem dni przed tą datą. Zatem, sa trzy przesłanki do spełnienia przez pracownika. Zasiłek opiekuńczy wynosi 80 proc. wynagrodzenia.
 
Wymagane dokumenty:
– wniosek ZUS Z-15A i oświadczenie o nieprzewidzianym zamknięciu placówki.

Płatnicy składek czyli pracodawca ustala prawo do zasiłków i wypłaca je, jeśli zgłasza do ubezpieczenia chorobowego powyżej 20 ubezpieczonych. Jeżeli zgłasza mniej niż 20 osób to zasiłek płaci bezpośrednio ZUS i potrzebne są dodatkowe dokumenty tj. formularz ZAS 36 i Z3. Należy zweryfikować ile jest osób zgłoszonych do ubezpieczenia chorobowego przez naszego pracodawcę.

Innym rozwiązaniem jest wzięcie przez rodzica dziecka do 14. roku życia dwóch dni na opiekę nad nim w ciągu roku z prawem do wynagrodzenia. O tym fakcie pracownik może poinformować przełożonych także w poniedziałek rano i pracodawca nie ma prawa odmówić tego płatnego wolnego (art. 188 k.p.). Ewentualnie, pracownicy mogą w poniedziałek rano wziąć urlop na żądanie, jednak wymaga to zgody pracodawcy i w wyjątkowych okolicznościach może on odmówić takiego urlopu – np. zgłosi urlop połowa załogi albo kluczowi pracownicy, których kompetencje nie może wykonywać nikt inny w tym czasie.

Adwokat dr n. pr. Szymon Solarski 

601-408-511

Dostałem nakaz zapłaty lub pozew, powodem jest inwestycyjny zamknięty niestandaryzowany fundusz sekurytyzacyjny – co mam dalej zrobić ?

INWESTYCYJNY ZAMKNIĘTY NIESTANDARYZOWANY FUNDUSZ SEKURYTYZACYJNY – CO TO JEST ?

Już sama nazwa brzmi skomplikowanie i nie do końca wiadomo o co chodzi. Pod takim oznaczeniem kryją się firmy handlujące długami i zajmujące się ich odzyskiwaniem. Właściciele takich podmiotów wybierają właśnie taka formę prowadzenia działalności ze względu na brak odpowiedzialności za szkody wyrządzone przy dochodzeniu długów. Z tej samej przyczyny często takie firmy zarejestrowane są zagranicą np. w Luksemburgu.

Niestandaryzowany sekurytyzacyjny fundusz inwestycyjny zamknięty (NSFIZ) to rodzaj funduszy inwestycyjnych, które działają na polskim rynku. Takie fundusze tworzone są w celu inwestowania pieniędzy uczestników w określone aktywa, przede wszystkim wierzytelności. Działalność funduszy sekurytyzacyjnych regulowana jest przez art. 183 – 196 Ustawy z dnia 27 maja 2004 roku o Funduszach Inwestycyjnych. NSFIZ mają odrębną osobowość prawną, ale  mogą działać wyłącznie w ramach towarzystw funduszy inwestycyjnych.

DLACZEGO JA ?

Wielu moich klientów zastanawia się dlaczego zostali pozwani przez taki fundusz, przecież nigdy nie brali u nich żadnego kredytu. W takich sytuacjach najprawdopodobniej dług, który klient posiadał np. kredyt lub pożyczka w banku, parabanku lub także z tytułu nieopłaconych rachunków za Internet lub telefon czy nawet karę umowną za nieoddany dekoder z NC+, Cyfry+ czy Polsat, został sprzedany funduszowi. Możliwe jest także, iż dług ten posiadał nasz zmarły przodek, po którym nie odrzuciliśmy spadku. W takiej sytuacji odpowiadamy np. za niezapłacone kredyty zmarłego wujka. W drodze umowy cesji fundusz nabył prawa do takich długów i dlatego teraz występuje w sądzie jako powód w sądzie. Czy coś takiego się opłaca ? Rynek dowodzi, że tak, ponieważ fundusz kupuje masowo takie długi za ok. 5% ich wartości, znaczną część udaje im się odzyskać, więc interes jest dochodowy.

DOSTAŁEM NAKAZ ZAPŁATY – CO DALEJ ?

Często o długu moi klienci dowiadują się z otrzymanego z sądu nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym lub nakazu zapłaty wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym przez jedyny w Polsce e-sąd tj. Sąd Rejonowy Lublin Zachód w Lublinie. Koniecznie od tak wydanego nakazu zapłaty należy wnieść odwołanie, ponieważ do elektronicznego postępowanie upominawczego powód nie musi dołączać żadnych dowodów, więc nakaz zapłaty zapada tylko na podstawie nieudowodnionych twierdzeń powoda ! Odwołanie to sprzeciw od nakazu zapłaty, wolny jest od opłat i należy go wnieść do sądu, który wydał nakaz. W przypadku nakazu zapłaty wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym należy go wnieść do Sąd Rejonowego Lublin Zachód w Lublinie, Wydział VI Cywilny, ul. Boczna Lubomelskiej 13, 20-070 Lublin. Mimo nazwy „elektroniczny” sprzeciw można wnieść w formie papierowej wysyłając go pocztą na wskazany adres wraz z odpisem tj. w dwóch egzemplarzach. Sprzeciw należy wnieść lub wysłać do sądu w terminie 14 dni od dnia otrzymania go pocztą. Należy pamiętać, że w przypadku gdy pozew został złożony na urzędowym formularzu to również sprzeciw powinien być na takim formularzu wniesiony. Ministerstwo Sprawiedliwości publikuje przedmiotowe formularze  (formularz SP) pod linkiem:

https://bip.ms.gov.pl/pl/formularze/formularze-pism-procesowych-w-postepowaniu-cywilnym/

JAK SIĘ BRONIĆ ?

Wierzyciel, który dochodzi roszczenia przed sądem, musi udowodnić jego istnienie, oraz wysokość. W tym celu powinien dostarczyć dokumenty, które potwierdzą roszczenie np. umowę kredytu, wypowiedzenie umowy, oraz dokonanie cesji na rzecz funduszu sekurytyzacyjnego. Najczęściej fundusz nie posiada odpowiednich dokumentów w celu udowodnienia roszczenia. Często jedna wierzytelność sprzedawana jest kilku nabywcom, a obieg dokumentów nie jest doskonały i po prostu dokumenty „się gubią”. Brak takich dokumentów powoduje, że roszczenie nie jest udowodnione, a zatem pozew powinien zostać oddalony. Często fundusze występują o roszczenia przedawnione. Trzeba pamiętać, że obecnie kwestie przedawnienia roszczeń mogą budzić trudności po zmianie terminów przedawnienia w Kodeksie cywilnym – wchodzą w grę odpowiednio 3 lata, 10 lub 6 lat, w zależności kiedy dług stał się wymagalny. Czasem przepisy szczególne dot. niektórych umów mogą przewidywać inne terminy przedawnienia np. 2 lata. W niektórych przypadkach skuteczna obrona przez funduszem wymaga podjęcia innych czynności poza sprawą w sądzie. Czasem potrzebne jest zainicjowanie osobnego postępowania np. o zatwierdzenie przez sąd odrzucenia spadku po terminie w sytuacji, gdy odziedziczyliśmy długi, o których nie mieliśmy pojęcia.

PODSUMOWANIE

Otrzymanego nakazy zapłaty nie można bagatelizować i schować do szuflady. W pierwszej kolejności trzeba wnieść sprzeciw, żeby nie dopuścic do sytuacji, że nakaz się uprawomocni. Dalej warto zastanowić się nad poszukaniem profesjonalnej pomocy adwokata w prowadzeniu sprawy. Powództwa wytaczane przez fundusze często są niesłuszne i pełne braków, dlatego zawsze jest światło w tunelu. Również, gdy o wydanym nakazie zapłaty dowiadujemy się z toczącej się egzekucji komorniczej np. z zajęcia wynagrodzenia z pracy. W tych sytuacjach sprawy również nie są beznadziejne, ponieważ często fundusze podają w sądzie nieaktualne adresy pozwanych, przez co bez ich wiedzy wyroki się uprawomocniają, a następnie sprawa trafia do komornika. Istnieją możliwości, aby nawet takie prawomocne nakazy zapłaty lub wyroki zaoczne wzruszać i przeciwdziałać toczącym się egzekucjom. W takich działaniach anty – windykacyjnych najlepszą pomoc będzie zawsze świadczyć adwokat. 

W ramach prowadzonej kancelarii pomagałem w anty windykacji w sprawach z powództwa takich podmiotów jak:

Ultimo NSFIZ, BEST NSFIZ, Hoist NSFIZ, Open Finance NSFIZ, Kredyt Inkaso NSFIZ, Trigon NSFIZ, Omega NSFIZ, Prokura NSFIZ, Lindorff NSFIZ, Universe NSFIZ, Agio NSFIZ, Altus NSFIZ, DTP NSFIZ, Eques NSFIZ, Secus NSFIZ, Takto NSFIZ, Horyzont NSFIZ, Fast Finance NSFIZ, Raport NSFIZ, Corpus Iuris NSFIZ, P.R.E.S.C.O. NSFIZ, Future NSFIZ, GPM Vindexus NSFIZ, Debito NSFIZ, Debtor NSFIZ, easyDEBT NSFIZ 

lub w sporach z firmami windykacyjnymi takimi jak:

Kruk SA, Ultimo SA, GetBack, Kredyt Inkaso, Fast Finance, BEST S.A, Lindorff, Kaczmarski Inkaso, Navi Lex, Vindexus, EGB Investment, Presco S.A, DTPartners.

DARMOWY WZÓR SPRZECIWU

W ramach tego wpisu publikuję darmowy wzór sprzeciwu od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym. Proszę z niego do woli korzystać !

Zachęcam wszystkich do podejmowania walki z niesłusznymi windykacjami.

Zainteresowanych zapraszam do kontaktu, w tym skorzystania z poniższego formularza kontaktowego.

Adwokat dr n. pr. Szymon Solarski

601-408-511

szymon.solarski@adwokatura.pl

Darowizna cz. 1 – czym jest darowizna ?

Pierwsza część cyklu artykułów na temat umowy darowizny.

Darowizna jest silnie obecna w praktyce społecznej. Stanowi narzędzie, z którego najcześciej korzysta się w celu bezpłatnego wzbogacenia innej osoby. Z tych przyczyn jest to umowa o szczególnie doniosłym znaczeniu prawnym. Każdy powinien posiadać chociaż podstawowe informacje o tej czynności prawnej. Jest to najczęstszy sposób z którego korzystają np. rodzice chcący wyposażyć swoje dorastające dzieci w niezbędne środki do rozpoczęcia dorosłego życia. Niniejszy wpis, stanowiący pierwszy z cyklu artykułów na temat darowizny przybliży podstawowe informacje o tym czym jest darowizna.

FORMA UMOWY DAROWIZNY

Darowizna jest uregulowana jest od art. 888 do art. 902 k.c. Kodeksu cywilnego. Do zawarcia umowy darowizny niezbędne jest złożenie oświadczenia przez darczyńcę, które obejmować będzie wolę bezpłatnego przekazania składnika swojego majątku obdarowanemu. Obdarowany musi złożyć oświadczenie o przyjęciu darowizny, zatem ma on możliwość również odrzucenia niechcianej darowizny (np. z powodu obciążenia darowanej nieruchomości długami hipotecznymi). Co do zasady darowizna powinna zostać zawarta w formie aktu notarialnego i to niezależnie do tego co jest przedmiotem darowizny. Od powyższej zasady przewidziany jest wyjątek polegający na tym, że wykonanie darowizny sanuje (naprawiania) niezachowanie formy aktu notarialnego. Zatem, wykonanie darowizny czyli przekazanie jej przedmiotu, np. samochodu lub kwoty pieniężnej powoduje, iż mimo niezachowania formy aktu notarialnego darowizny pozostaje ważna. Inaczej rzecz ma się w przypadku, gdy inne przepisy szczególne wymagają dla obrotu prawnego pewnych rzeczy bezwzględnie formy aktu notarialnego. Tak się dzieję w przypadku np. zbycia nieruchomości, zbyciem w tym przypadku jest również dokonanie darowizny. Wówczas, nawet wykonanie darowizny tj. przekazanie nieruchomości – w tym przypadku wydanie kluczy i dokumentów niezbędnych do korzystania z niej – to za mało, aby darowizna była ważna. W przypadku darowizny nieruchomości zawsze i bezwzględnie wymagana jest forma aktu notarialnego (art. 158 k.c.). Tak samo ma się rzecz w przypadku dokonania darowizny spadku (art. 1052 k.c.). Należy pamiętać, że istnieją jeszcze inne wymagania bezwzględne co do formy umowy darowizny ze względu na jej przedmiot, np. wymóg zachowania formy pisemnej w podpisami notarialnie poświadczonymi względem darowizn udziałów w spółce z o.o. (art. 180 k.s.h.). Należy zatem pamiętać, iż ze względu na przedmiot darowizny mogą istnieć przepisy szczególne, które wymagają zawsze zachowanie oznaczonej formy szczególnej dla umowy darowizny. Warto poradzić się profesjonalisty np. adwokata przed zawarciem umowy darowizny co do wymogów stawianych przez prawo.

SKUTEK ZAWARCIA UMOWY DAROWIZNY – ALIMENTY ?

Skutkiem skutecznego zawarcia umowy darowizny jest przeniesienie własności rzeczy darowanej na obdarowanego. Na tym jednak skutki darowizny nie poprzestają. Wykonanie umowy darowizny, która to jest przecież aktem szczodrobliwości ze strony darczyńcy rodzi poza prawna więź wdzięczności między stronami. W konsekwencji obdarowany musi postępować względem darczyńcy w taki sposób, aby nie narazić się na zarzut iż okazał on mu rażącą niewdzięczność. Co do pojęcia rażącej niewdzięczności czytajcie regularnie bloga, bo zostanie to wyjaśnione w osobnym wpisie z uwagi na dość obszerną tematykę. Wykonanie umowy darowizny, poza obowiązkiem dochowania wdzięczności przez obdarowanego może również powodować powstanie tzw. obowiązku quasi-alimentacyjnego. Oznacza to, że darczyńca może żądać wypłaty mu świadczeń jak alimentów od obdarowanego. Uprawnienie to powstaje wówczas, gdy po wykonaniu darowizny darczyńca popadnie w stan niedostatku. Niedostatek oznacza, iż nie jest on w stanie własnymi siłami zaspokoić swoich usprawiedliwionych potrzeb. Także ochronie podlega realizowanie przez darczyńcę obciążających go ustawowych obowiązków alimentacyjnych względem innych osób. W tych sytuacjach darczyńca może wystąpić do obdarowanego z roszczeniem o dostarczanie mu kwot niezbędnych do pokrycia jego utrzymania lub do realizowania jego obowiązków alimentacyjnych. Świadczenie takie nazywane jest quasi – alimentacyjnym, ponieważ podobne jest do alimentów na gruncie prawa rodzinnego. Przykładowo darczyńca po wykonaniu darowizny np. domu popadł w niedostatek, ponieważ stracił prace lub uległ wypadkowi. Wówczas może on żądać od obdarowanego, aby ten co miesiąc dostarczał mu np. po 1000zł w celu pokrycie jego potrzeb. W tej samej  sytuacji, jeśli darczyńca ma dzieci, na które musi łożyć alimenty, a po wykonaniu darowizny nie ma juz na to środków, wówczas może on żądać, aby kwoty tych alimentów przekazywał mu obdarowany, a następnie on je przekaże swoim dzieciom. Odpowiedzialność obdarowanego jest jednak ograniczona. Obdarowany zobowiązany jest do dostarczania środków do pokrycia utrzymania darczyńcy, tak długo jak istnieje po jego stronie stan wzbogacenia na skutek dokonanej darowizny. Jako stan wzbogacenia należy uznać czas od dokonania darowizny, do czasu przedmiot darowizny już utracił ekonomiczną wartość na skutek zużycia, w przypadku darowizny środków pieniężnych zostały one wydatkowane, a zakupione z tych środków przedmiotu również utraciły już wartość ekonomiczną, lub w przypadku nieruchomości, gdy np. nakłady poczynione przez obdarowanego na nieruchomość w postaci np. remontów równoważą wartość darowizny. Obdarowany może również uwolnić się od obowiązku świadczenia quasi-alimentacyjnego poprzez zwrot darczyńcy wartości istniejącego po jego stronie wzbogacenia na skutek otrzymanej darowizny.

Kolejne zagadnienia związane z darowizna zostaną omówione w kolejnych częściach cyklu zamieszczanego na blogu.

Adwokat dr n. pr. Szymon Solarski

601-408-511

RODO ułatwia drogę do uzyskania odszkodowania ? Dla jednych korzyść, dla innych zagrożenie.

Obowiązujące od 25 maja 2018r. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) tzw. „RODO” lub „GDPR” wzbudziło szerokie zainteresowanie nie tylko pośród przedsiębiorców, na których nakłada one nowe obowiązki, ale także wśród wielu zwykłych obywateli. RODO – mania powoli już cichnie, jednak nie warto o tym akcie prawnym zapominać, gdyż przewiduje nową podstawę prawną do uzyskania odszkodowania.

W pierwszej kolejności trzeba odnotować, że z perspektywy przedsiębiorcy na gruncie przepisów RODO stosunkowo nie trudno jest o narażenie się na zarzut naruszenie wymogów w zakresie ochrony danych. osobowych stawianych przez RODO. Warto przywołać jako przykład do dziś aktywną działalność tzw. RODO – trolli, który jednego dnia składają oświadczenie o wyrażeniu zgody na przetwarzanie ich danych osobowych, po czym niezwłocznie, przysłowiowo „nazajutrz”, zgodę wycofują czekając tylko na zwłokę przedsiębiorcy w zaprzestaniu przetwarzania ich danych osobowych i wysłaniu np. maila z ofertą handlową. Rozporządzenie Ogólne o Ochronie Danych Osobowych „RODO” przewiduje ochronę prawną dla osób, które zostały poszkodowane na skutek braku respektowania przedmiotowych przepisów przez administratora lub procesora danych. Przepisy nie limitują odpowiedzialności administratora danych osobowych do konkretnych postaci naruszenia przepisów RODO, więc również opisane wyżej działania RODO – trolli mogę stanowić podstawę do żądania odszkodowania.

Mianowicie, art. 82 ust. 1 RODO stanowi :

„Każda osoba, która poniosła szkodę majątkową lub niemajątkową w wyniku naruszenia niniejszego rozporzą­dzenia, ma prawo uzyskać od administratora lub podmiotu przetwarzającego odszkodowanie za poniesioną szkodę.”

Na gruncie tego przepisu osoba poszkodowana może żądać nie tylko naprawienia szkody, którą poniosła czyli zwrotu kosztów które musiała ponieść lub utraconych zysków, których nie otrzymała na skutek braku należytej ochrony jej danych osobowych, lecz również może żądać naprawienia szkody niemajątkowej. Przysługuje zatem osobie poszkodowane również zadośćuczynienie za negatywne skutki, które odczuła w wyniku naruszenia RODO, a w tym cierpienia psychiczne, poczucie strachu i niepewności swojej sytuacji finansowej, poszkalowana opinia etc., a także za realny wpływ tych zdarzeń na zdrowie np. ciężkie skutki, które silne wzburzenie i emocje mogą spowodować u kobiety w ciąży.

Co więcej, sytuacja osoby poszkodowanej jest w ewentualnym procesie sądowym szczególnie uprzywilejowana, gdyż przepisy RODO przerzucają ciężar dowodu na administratora danych osobowych, który musi udowodnić, że odpowiednio i zgodnie z przepisami zabezpieczył dane osobowe – tzw. zasada rozliczalności (art. 5 ust. 2 RODO ).

Jedynie z pozoru może wydawać się, że naruszenie ochrony danych osobowych jest sprawą błahą, a skutkować będzie tylko niechcianymi mailami lub telefonami z ofertami handlowymi.. Doświadczenie dowodzi, iż częstym skutkiem wycieku danych osobowych jest zawieranie przez oszustów umów kredytu, pożyczek – tzw. chwilówek, a nawet zawierania umów abonenckich z operatorami telefonii komórkowej i zamawianie drogich telefonów komórkowych za pośrednictwem kuriera. Z zasady skutki finansowe tych działań oszustów będą dotykać osób, którymi danymi się posłużono. Należy pamiętać, że w dzisiejszych czasach rozwoju technologii i sieci informatycznych raz wykradzione dane osobowe są przedmiotem wielokrotnych transakcji w Internecie i w dynamicznym tempie dostają się do rąk osób niepowołanych, a także można racjonalnie przypuszczać, że nigdy z Internetu nie znikną. Skutki, które osoba poszkodowana może z tego tytułu odczuwać mogą ciągnąć się latami.

Pierwszą informacją z której osoba poszkodowana może dowiedzieć się o wycieku jej danych osobowych powinno być zawiadomienie administratora danych osobowych, o tym zdarzeniu wraz z poinformowaniem o możliwych skutkach. Jednak, wielokrotnie poszkodowany dowiaduje się o tym, że ktoś niepowołany użył jego danych osobowych jest wezwanie do zapłaty skierowane przez bank lub operatora telefonii, czy nawet nakaz zapłaty doręczony przez sąd.

Wysokość ewentualnego odszkodowania przysługującego w oparciu o przepisy RODO nie została uregulowana. W konsekwencji ostateczną decyzję w tym względzie podejmować będzie Sąd, który wyważyć będzie musiał takie aspekty jak zakres i rodzaj ujawnionych danych, stopień doznanych nieprzyjemności i reperkusji, trwałość wycieku danych etc. Przyznać trzeba, że postępowania odszkodowawcze, w szczególności w zakresie zadośćuczynienia są skomplikowane pod kątem dowodowym, wymagają sporego zaangażowania i warto w takim przypadku poszukać profesjonalnej pomocy prawnej.

Wpis inspirowany prawdziwą sprawą.

Adwokat Szymon Solarski

601-408-511

 

Alert Prawny ! Brak obowiązku posiadania dowodu rejestracyjnego oraz polisy OC – co zrobić w razie stłuczki ?

Od dziś, 1 października 2018r. zniesiony został obowiązek posiadania przy sobie dowodu rejestracyjnego oraz odcinka potwierdzającego zawarcie umowy OC w czasie podróży samochodem. Dotychczas mandat karny za brak ww. dokumentów wynosił 50 zł, więc zapewne wielu kierowców, a w szczególności tych zapominalskich z ulgą przyjęło nowelizację Prawa o ruchu drogowym. Należy jednak pamiętać, że kierowca pojazdu ma obowiązek posiadania dokumentu prawa jazdy.

W czasie ewentualnej kontroli drogowej funkcjonariusze po weryfikacji tożsamości kierowcy skontrolują pojazd w bazie CEPiK tj. Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców. W CEPiK znajdują się informację dot. właściciela pojazdu, zawarcia obowiązkowej umowy OC oraz dokonanych przeglądów technicznych.

Co w razie stłuczki lub kolizji ?

Brak posiadania przez sprawcę kolizji dowodu rejestracyjnego i polisy OC nie stoi na przeszkodzie temu, aby w przypadku gdy uczestnicy zdarzenia są zgodni co do jego przebiegu i winy sprawcy spisać oświadczenie sprawcy kolizji, a tym samym zaoszczędzić sobie konieczności wzywania Policji. W tej sytuacji wystarczy sprawdzić odpowiednie dane do spisania oświadczenia za pośrednictwem strony Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego dostępnej pod adresem www.ufg.pl. Na stronie internetowej należy wpisać numer rejestracyjny samochodu lub jego numer VIN, datę oraz kraj, a po chwili wyświetlą się na stronie wszystkie niezbędne informacje, w tym numer polisy OC, do spisania oświadczenia. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny udostępnił także aplikację mobilną na platformę Android oraz iOS o nazwie „Na Wypadek”. Za pośrednictwem tej aplikacji również możemy sprawdzić informacje o pojeździe, a także uzyskujemy dostęp do dodatkowych funkcji takich jak sporządzenie planu sytuacyjnego, oświadczenia o sprawy kolizji czy dokumentacji zdjęciowej. Należy pamiętać, iż w przypadku kolizji, w której ucierpiały osoby, kierowcy są nietrzeźwi lub pod wpływem substancji psychoaktywnych, kierowcy nie posiadają przy sobie prawa jazdy bezwzględnie należy wezwać Policję.

Nie mniej, doświadczenie w prowadzeniu spraw komunikacyjnych, w tym o odszkodowanie i zadośćuczynienie skłania do refleksji, iż nawet w przypadku uczestniczenia w kolizji wydającej się jako oczywistą pod kątem ustalenia winy, gdzie sprawca przyznaje się do spowodowania stłuczki, a nawet prosi, aby nie robić mu kłopotu i Policji nie wzywać, należy wezwać patrol na miejsce zdarzenia. Konieczność ta podyktowana jest postępowanie ubezpieczycieli, którzy w dobie niewygórowanych opłat za polisę OC szukają wszelkich możliwości, aby w jak najmniejszym stopniu zaoszczędzić na sprawie. Przede wszystkim, kwestionują odpowiedzialność za kolizję przez kierującego ubezpieczonego w ich towarzystwie ubezpieczeniowym, mimo, iż ten złożył oświadczenie, gdzie przyjmuje na siebie winę za kolizję. Prowadzi to w konsekwencji do długotrwałych postępowań sądowych, gdzie konieczne jest przeprowadzenie mnóstwa różnego typu dowodów, w tym także opinii biegłego ds. rekonstruowania przebiegu wypadków drogowych. Ustalenie odpowiedzialności sprawy w drodze nałożenia mandatu karnego, per se nie wiąże sądu cywilnego w sprawie o odszkodowanie, jednak jest dowodem, który często może przechylić szale wagi na korzyść poszkodowanego.

Wszystkich zainteresowanych problematyką spraw komunikacyjnych i odszkodowawczych zachęcam do kontaktu.

Adwokat Szymon Solarski

601-408-511

 

Działalność nierejestrowana – jakie są wymagania, kto może ją prowadzić, jakie są korzyści?

Ustawa z dnia 6 marca 2018r. „Prawo przedsiębiorców” od dnia 30 kwietnia 2018r. stwarza możliwość prowadzenia tzw. „działalności nierejestrowanej”. Dzięki nowym przepisom, umożliwione jest osiąganie dochodów z działalności, która uznawana była wcześniej za działalność gospodarczą i wiązała się z wieloma obowiązkami względem Urzędu Skarbowego lub Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W zamyśle ustawodawcy stanowić to ma możliwość do legalnego dorabiania sobie przez osoby świadczące usługi nieregularnie np. w postaci korepetycji, drobnych prac budowlanych, pomocy ogrodniczej  etc.

Wymagania.

Wykonywać działalność w ramach działalności nierejestrowanej może osoba fizyczna:

  1. której, przychody z działalności nie przekroczą w żadnym miesiącu 50 proc. kwoty minimalnego wynagrodzenia – w 2018 jest to 1050 zł.
  2. która, nie prowadziła wcześniej działalności albo prowadziła ją, ale przed 30 kwietnia 2017 roku została wykreślona z ewidencji przedsiębiorców i od tego momentu nie rejestrowana ponownie.

Korzyści.

Osoba prowadząca tzw. działalność nierejestrowaną:

  1. nie musi zgłaszać działalności w ewidencji przedsiębiorców (CEIDG), urzędzie skarbowym i GUS (brak numeru NIP lub REGON).
  2. nie musi płacić z tego tytułu składek na ubezpieczenia w ZUS i składać deklaracji ZUS

3. nie musi płacić comiesięcznych (albo kwartalnych) zaliczek na podatek

  1. nie musi prowadzić skomplikowanej księgowości (tylko uproszczoną ewidencję sprzedaży)
  2. Przychody osiągane z działalności nierejestrowej są przychodami z tzw. innych źródeł. W związku z przychodami. Powstaje jedynie obowiązek rozliczenia przychodów w zeznaniu rocznym PIT-36.

Prowadząc działalność nierejestrową, powinno się prowadzić uproszczoną ewidencję sprzedaży (na podstawie art. 109 ust. 1 ustawy o VAT).Przepisy nie regulują, jakie dokładnie elementy powinna zawierać uproszczona ewidencja lub rejestr sprzedaży. Zazwyczaj zawiera on takie informacje, jak:

  • liczba porządkowa
  • data sprzedaży
  • wartość sprzedaży
  • wartość sprzedaży narastająco

Warto zauważyć, że działalność nierejestrowana nie tylko stwarza szansę dla osób fizycznych, aby wyjść z tzw. szarej strefy i osiągane dochody za drobne okazjonalne prace zalegalizować, lecz również może stanowić sposób na optymalizację zatrudnienia przez przedsiębiorców. W konsekwencji warto rozważyć, czy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej części prac nie warto przekazać do wykonania osobom prowadzącym tzw. działalność nierejestrowaną, aby w to miejsce nie ponosić sporych kosztów związanych z zatrudnieniem lub zawarciem umowy zlecenia. W szczególności może się to okazać przydatne w sprawach niezwiązanych bezpośrednio z przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorcy, ale niezbędnych do prowadzenia firmy takich jak np. sprzątanie, porządkowanie, dozorowanie, utrzymywanie zieleni. Istotne jest jednak, aby pomoc osoby wykonującej tzw. działalność nierejestrowaną nie wyczerpywała znamion stosunku pracy. Dla pełnego skorzystania z dobrodziejstw tzw. działalności nierejestrowanej jako niezbędna jawi się profesjonalna pomoc adwokata.

Osoby poszukujące pomocy prawnej zapraszam do kontaktu.

Adwokat Szymon Solarski

601-408-511

Ekspercki komentarz.

Z przyjemnością informujemy, iż jeden z naszych adwokatów został poproszony przez zespół redakcyjny Lex.pl o ekspercki komentarz do projektowanej nowelizacji Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Zapraszamy do zapoznania się z uwagami. Cały artykuł dostępny pod linkiem (dostęp 25.04.2018):

http://www.lex.pl/czytaj/-/artykul/wprowadzenie-opieki-naprzemiennej-budzi-kontrowersje